سفرهای خارجی

در اتحادیه اروپا با توجه به قدرت اقتصادی هر کشور یا فاکتورهایی چون میزان درآمد شهروندان، فروشگاه هایی وجود دارد که محصولاتی نسبتا ارزان با کیفیتی متناسب با قیمت آنها را عرضه می کند. حتی فروشگاه های زنجیره ای در این اتحادیه که در تعداد زیادی از کشورهای اروپایی شعبه دارند نیز این اصل را رعایت می کنند تا مشتری داشته باشند.

همین تفاوت قیمت در فروشگاه های مواد غذایی کشورهای مختلف به وضوح دیده می شود. به عنوان مثال انواع تن ماهی وجود دارد که در فروشگاهی از یک برند در لهستان یک قیمت دارد، در ایتالیا قیمتی دیگر و در آلمان هم با قیمتی متفاوت به فروش می رسد.

به این دلیل شهروندان کشورهای اروپایی که دستمزد پایین تری دارند همچون آلبانی برای سفر به کشوری با سطح درآمدی بالا چون سوئیس نگران هزینه های خود هستند.

یکی از هزینه هایی که می تواند بسیار متفاوت باشد غذا است که البته راهی برای کنترل آن وجود دارد. بنابراین مسافران ترجیح می دهند به جای حذف برنامه سفر به چنین کشورهایی، رفتن به رستوران در این کشورها را حذف کنند و در عوض مواد غذایی مورد نیاز را از کشور خود تهیه کرده و به همراه داشته باشند.

با وجود نبود مرز به معنای واقعی کلمه، همچون دیگر نقاط جهان، اما در اتحادیه اروپا قوانینی وجود دارد که اجازه به همراه داشتن هر وسیله یا ماده خوراکی را به مسافران نمی دهد. حمل برخی مواد غذایی از نظر حجم و تعداد محدودیت هایی دارد و برخی مواد را به هیچ وجه نمی توان از کشوری به کشور دیگر در اروپا حمل کرد.

با وجود مشترک بودن بسیاری قوانین در تولید برخی محصولات اما هر کشور سختگیری های خاص خود را دارد و استاندارد دیگر کشورهای اروپایی در مواردی را قبول نمی کند.

 این محدودیت ها علاوه بر آن چیزی است که از نظر وزنی در سفرهای هوایی وجود دارد. زیرا در سفر با قطار محدودیت وزن بار چندان اهمیت ندارد به خصوص در فصل هایی از سال که تعداد سفرها کم و قطارها خلوت هستند، گاه برخی از شهروندان چندین جعبه و چمدان را با قطار بین شهرها و یا درون شهرها حمل می کنند و در ظاهر انگار با قطار اسباب کشی می کنند.

در صورت شیوع بیماری دامی در یک کشور، محدودیت هایی ممکن است اعمال شود. اگر از جایی دیگر به اتحادیه اروپا وارد شوید، نمی توانید بدون اسناد رسمی دامپزشکی، گوشت یا لبنیات به همراه داشته باشید.